خزرتیترخبر: با وجود آغاز برداشت برگ سبز چای در شمال کشور و بهبود شرایط آب ‌وهوایی، فعالان این حوزه معتقدند که صنعت چای همچنان با چالش‌های جدی دست‌ وپنجه نرم می‌کند؛ از افزایش هزینه‌های تولید و تأخیر در پرداخت مطالبات گرفته تا فرسودگی کارخانه‌ها و کاهش چشمگیر سطح زیرکشت.

آن‌ها می‌گویند کاهش تولید از ۷۵ هزار تن در دهه ۷۰ به حدود ۲۵ هزار تن امروز، زنگ خطری است که اگر جدی گرفته نشود، می‌تواند آینده یکی از محصولات مهم معیشتی شمال کشور را تحت ‌تأثیر قرار دهد.

کارشناسان و چایکاران تأکید دارند نقش دولت باید حمایت و تسهیل باشد، نه مداخله، چرا که ادامه روند فعلی انگیزه تولید را در میان کشاورزان کم‌رمق کرده و خطر خروج تدریجی چایکاری از چرخه اقتصاد منطقه را به‌ دنبال دارد.

ولی شریعتی، رئیس هیئت‌مدیره شرکت تعاونی طلای کوهپایه شمال با اشاره به کاهش چشمگیر تولید در سه دهه گذشته اظهار کرد: در دهه ۷۰ میزان تولید چای خشک کشور به حدود ۷۵ هزار تن می‌رسید اما امروز این رقم به حدود ۲۲ تا ۲۵ هزار تن کاهش یافته و این یعنی زنگ خطر برای کشاورزی شمال کشور.

وی افزود: امسال با توجه به بارندگی‌های مطلوب، برداشت برگ سبز وضعیت خوبی دارد و کارخانه‌ها از پنجم اردیبهشت فعالیت خود را آغاز کرده‌اند، اما قیمت خرید برگ سبز با هزینه‌های واقعی تولید تناسب ندارد.

برگ سبز درجه یک ۴۲ هزار تومان و درجه دو ۳۲ هزار تومان تعیین شده، در حالی که هزینه‌های کارگری، نهاده‌ها و نگهداری باغ چند برابر شده است.

شریعتی با گلایه از تأخیرهای طولانی‌ مدت در پرداخت مطالبات کشاورزان گفت: ۲۵ درصد سهم دولت از خرید تضمینی برگ سبز چای گاهی تا اسفند ماه پرداخت نمی‌شود.

کشاورز نقدینگی می‌خواهد تا بتواند کارگر بگیرد و باغ خود را مدیریت کند، وقتی پرداخت‌ها ماه‌ها عقب می‌افتد، تولید با مشکل جدی مواجه می‌شود.

وی با اشاره به مشکلات ساختاری در صنعت چای اضافه کرد: اکثر کارخانه‌های چای کشور با دستگاه‌های ۳۰ ساله کار می‌کنند و همین موضوع کیفیت و ظرفیت تولید را کاهش داده است، امروز بسیاری از کارخانه‌ها با تنها ۲۰ تا ۳۰ درصد ظرفیت فعال‌اند، چون هم برگ سبز کم است و هم نقدینگی کافی وجود ندارد.

وی همچنین از روند افزایشی قیمت زمین در مازندران به‌عنوان تهدید جدی برای آینده کشت چای یاد کرد و گفت: هجوم خریداران غیربومی باعث شده قیمت زمین آن‌قدر بالا برود که برخی کشاورزان، به دلیل فشار اقتصادی، ناچار به فروش باغ‌های چای خود شوند، فروش زمین برای کشاورز حکم فروش ریشه زندگی‌اش را دارد، اما وقتی حمایت عملی وجود نداشته باشد، چاره‌ای جز این ندارد.

شریعتی با تأکید بر اینکه چای ایرانی محصولی سالم و ارگانیک است و برخلاف برخی نمونه‌های وارداتی بدون افزودنی و رنگ تولید می‌شود، تصریح کرد: این محصول ارزشمند نیازمند حمایت است.

دولت باید نقش نظارتی و حمایتی داشته باشد نه دخالت مستقیم، وقتی ۷۵ درصد هزینه خرید را کارخانه‌ها پرداخت می‌کنند، منطقی نیست که سهم ۲۵ درصدی دولت موجب پیچیده‌تر شدن روند خرید و پرداخت شود.

به گفته این فعال صنعت چای، در صورت مساعد بودن شرایط جوی، برداشت امسال می‌تواند نسبت به سال گذشته که با خشکسالی همراه بود، حتی دو برابر شود، اما تحقق این ظرفیت نیازمند حمایت عملی، تسهیلات به‌ زراعی و تأمین سرمایه در گردش برای کشاورزان و کارخانه‌هاست.

شریعتی در پایان با هشدار نسبت به آینده کشت چای در مازندران گفت: اگر روند بی‌توجهی‌ها ادامه پیدا کند و سیاست‌های حمایتی جایگزین سیاست‌های مداخله‌گرانه نشود، چایکاری در شمال کشور به تدریج جمع خواهد شد، این محصول باید حفظ و تقویت شود، چرا که بخشی از امنیت غذایی و اقتصادی منطقه به آن وابسته است./فارس

🆔@khazartitrekhabar
🌐Khazartitrekhabar.ir